Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/67 K.2017/7057

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki 21/09/2012 tarihli beyanında; “otomobilin kapıları bozuk olduğundan kapalı olmadığını” söylediğinin, olay yeri inceleme raporundan “oto kapısında zorlama izine rastlanmadığının” anlaşılması karşısında; aracın nasıl çalıştırıldığı araştırılarak düz kontak ile çalıştırılması halinde eylemin TCK'nın 142/1-b, aracın anahtarı ile çalıştırılmış olması halinde mağdura aracın anahtarını kontak üzerinde veya aracın görünen bir yerinde bırakıp bırakmadığı sorulup sonucuna göre, araç üzerinde bırakılmış ise sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 veya araç üzerinde bırakılmamış ise aynı Kanun'un 142/2-d maddesine uyan;

“haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden kilidi açmak suretiyle” işleyip işlemediği hususu tartışılmadan aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,