Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6785 K.2017/9285

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 19/02/2014 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/03/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/10/2007 tarihli ve 2007/248-646 sayılı ilamının, 04.12.2007 tarihinde kesinleştiği, 16.05.2010 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra bu suçun işlenmesi nedeniyle ve tekerrüre esas başka ilamın da olmaması nedeniyle, mükerrerlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,