Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6883 K.2017/9541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan İzmir 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2010 tarih, 2009/464 E.- 2010/192 K. sayılı ilamındaki hükümlülüğün, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 168/1, 62 maddeleri uyarınca verilen hapisten çevrili 2.000,00-TL adli para cezası olduğunun anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 50/5-6. maddesinde öngörülen düzenlemesi dikkate alınarak, adli para cezasının hüküm tarihinde miktar itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın suç tarihi itibariyle de adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,