Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/708 K.2015/3179

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Araştırma tespit tutanağına göre, sanığın bu davaya konu 11.12.2013 tarihli eylemi dışında, 18/19 Mart 2014 tarihinde de katılana ait aynı işyerinden hırsızlık yaptığı tespit edilmiş ise de; dosya içeriğine, toplanan delillere ve eylemler arasında geçen süreye göre suç kastının yenilendiği bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık müdafiinin esas hakkında savunma yapmasından sonra, hükmün açıklandığı oturumda hazır bulunan sanığa son söz verilmeyerek, CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayamlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 63. maddesi ile yapılan değişiklikten sonra işlenen suçlar nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca “yarı oranında” artırım yapılması gerektiği, sanığın lehine olan suç tarihindeki düzenlemeye göre ise yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan TCK'nın 143. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3- Katılana ait olduğu anlaşılan kırık asma kilidin iadesi yerine zoralımına karar verilmesi,