Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7263 K.2017/9602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 116/1 yerine 116/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2010 tarih, 211 - 107 sayılı kararının dosya arasında bulunmaması nedeniyle UYAP sisteminde yapılan kontrolde, kararın kesinleşmesindeki usulsüzlük nedeniyle ek karar ile infazın durdurulduğunun ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiğinin ve bunun sonucu Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03/11/2015 gün ve 6345 – 8561 sayılı ilamı ile kararın düzeltilerek onanıp 03/11/2015 tarihinde kesinleştiğinin, yeni kesinleşme tarihinin ise temyiz incelememize konu karardaki suç tarihinden sonra olduğunun anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınamayacağından ve adli sicil kaydında bulunan diğer kararların da tekerrüre esas olmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,