Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7363 K.2015/7932

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın sokakta kapıları kilitli olarak park edilmiş aracın kapısını zorlayarak açıp düz kontak yaptığı sırada yakalanması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etki olmadığından;

Sanığın atılı hırsızlık suçunu gece sayılan zaman diliminde (01.40 sıralarında) işlediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143. maddesi ile artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın temyiz dışı sanık B.ile birlikte müştekiye ait aracı çalmak isterken araca zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, kasıtlarının aracın mülkiyetine yönelik olduğu, aracın çalınması sırasında verilen zararların ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,