KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/7391 E., 2015/10774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2014/192120
- Mahkemesi
- Denizli Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 28/01/2014
- Numarası
- 2013/596 (E) ve 2014/35 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun katılana ait marketten aldığı ürünlerin parasını ödemeden dışarıya çıkardığı sırada yakalanması şeklindeki hırsızlık eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde katılana ait marketten aldığı ürünlerin parasını ödemeden dışarıya çıkardığı sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.
Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ilk kararda hesap hatası sonucu 1460 TL hesaplanan adli para cezasının doğru hesaplanmak suretiyle 1400 TL adli para cezası olarak belirlenemesi,
karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/7391, K. 2015/10774, 26 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama