Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7403 K.2018/1687

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki gerekçeli kararın MERNİS adresine 15/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği belirtilerek anılan 06/01/2015 tarihli ek karar ile süresinde temyiz edilmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, mahkemeye bildirmiş olduğu son adresinden farklı olarak MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek, sanık ...'ın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair 06/01/2015 gün ve 2013/445 E. – 2014/698 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.