Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7470 K.2017/10293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50. maddesi gereğince 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 4000 TL yerine 3600 TL adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106-108. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında, adli para cezasından ibaret cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Sanığın adli sicil kaydında yazılı ...