Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7598 K.2015/9979

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesine uyması ve zamanaşımının gerçekleşmemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdiren göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine, savunmaya, katılanın tüm aşamalardaki beyanlarına, olay yeri inceleme ve tespit tutanağına ve oluşa göre; sanıkların suç tarihinde kilitli ve park halinde bulunan katılana ait otomobilin kapısını zorlamak suretiyle açması ve direksiyon kilidini kırdığı sırada, katılanın eşinin kendilerini görmesi üzerine kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 493/1-son maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 491/2-son maddesi ile uygulama yapılması,

2-765 sayılı TCK'nın 29/son maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 522. maddesinin 61. maddesinden önce uygulanması,

3-5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık lehine olan Kanun'un önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükümler kurulup elde edilecek sonuca göre lehe olan Kanun'un belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,