Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7644 K.2017/10017

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Fatih 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2009 tarihli 2006/676 E., 2009/954 K. sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

6545 sayılı Yasa'nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 7. maddesinde ''Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir.'' denmiştir.

Buna göre kesinleşmiş olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmekte olup, denetim süresine uyması ve uyduğu taktirde davanın düşmesine hükmolunması ihtimali bulunduğundan, bu mahkûmiyetin tekerrüre esas alınamayacağı, bununla birlikte sanığın adli sicil kaydında yer alan, Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2008 tarih ve 2006/682 E., 2008/45 K. sayılı ilamı ile verilip 15.04.2008 tarihinde kesinleşen ve 25.02.2010 tarihinde infaz olan 6000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,