Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7704 K.2017/9688

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın polisi görmesi üzerine elindeki takı kutularını attığı, polis tarafından takı kutularının iade edildiği, kimliği tespit edilemeyen ikinci şahsında cep telefonu ve altın takılar ile kaçtığı olayda, sanığın soruşturma aşamasında müştekinin kalan tüm zararını karşılaması karşısında;

müştekiden 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi gereğince kısmi iadeye rızası sorulmadan sanığın cezasından TCK’nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı,

5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.