Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7812 K.2017/11377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı hırsızlık ve ...'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Kayden 15/07/1998,10/11/1997 ve 03/03/1998 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...'in, suçun işlendiği 13/11/2011 tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda oldukları ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince cezasından yarı oranında indirim yapılması gerekirken, 15-18 yaş grubunda olduklarından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesinin uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçları bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece mala zarar verme suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle sabıkasız olmaları nedeniyle CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

aynı maddenin (c). bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği,hırsızlığa teşebbüs suçunda zarar bulunmadığı gibi konut dokunulmazlığını bozma suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek,

suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “suça sürüklenen çocukların suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluşmadığından haklarında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlığa teşebbüs ve

konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,