Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/8057 K.2018/4293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 03.10.2013 tarihli tutanağa göre; olay günü saat 19:06 sıralarında bir at arabasının seyir halinde olduğunun anonsu üzerine ekiplerin olay yerine intikal ettiği ve seyir halinde olan sanıkların ve suça konu malzemelerin bulunduğu at arabasının yakalandığı, 03.10.2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında saat 20:00 sıralarında polis imdat hattına yapılan ihbarda olayın bildirildiğinin belirtildiği,

sanıkların 19:00 sıralarında ikamet ettikleri yerden ayrılarak hurda toplamaya çıktıklarını savundukları, müştekinin ise görgüye dayalı bilgisinin olmadığı ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin, saat 19:42’den itibaren başladığının anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yasal engel teşkil etmediğinin ve müştekinin bir zararının söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ... hakkında, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

hükmün gerekçesinde “”sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması’’ biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanık ...’in hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Isparat E Tipi kapalı ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06.05.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

4- Kabule göre de;

Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2013 tarih 2012/573 Esas 2013/265 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek,bu cezalardan hangisinin tekerrüre esas alınığının açıkça gösterilmemesi,

5- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilip ertelenen hapis cezalarının kısa süreli olmadığı gözetildiğinde, sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,