KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/8479 E., 2018/2976 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
29.10.2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, müştekinin evinin kapısında ve pencerelerinde herhangi bir iz ve hasar bulunmadığı, kilitlerininin sağlam olduğu ve anahtarın sokak giriş kapısı arkasında duvarda asılı olan bezin, cep kısmında durduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde tanımlanan “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle” hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Müştekinin babasından kalan söz konusu evde, 6-7 yıldır kimsenin oturmadığı ve suç tarihi itibariyle evin boş olduğunun anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/8479, K. 2018/2976, 20 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama