Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/8618 K.2017/10118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin duruşma aşamasında tüm zararının karşılandığını belirtmesi karşısında; zararın giderildiği tarih sorulup netleştirilerek sonucuna göre sanık hakkında, üzerine atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,