Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
2. Ceza Dairesi 2015/9124 E. , 2017/976 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Müşteki ...'un soruşturma evresinde alınan ifadesinde.... İlçesi ... Köyünde ikamet eden .... isimli şahsa suça konu kavaklarının bulunduğu tarlayı bakması için anlaştıklarını beyan etmesi, sanığın yargılama evresinde alınan ifadesinde kavakları kendisine satan kişiyi simaen tanıdığını bu şahsın kendisine tarlaya ortakçı olarak baktığını ve kavak ağaçlarını satacağım demesi üzerine ondan satın aldığını savunması karşısında, .... tanık sıfatıyla dinlenerek suça konu kavakları sanığa satıp satmadığı sorulup gerektiğinde, sanık ile yüzleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/9124, K. 2017/976, 31 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama