Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9538 K.2017/10596

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 19/06/2013 tarihinde talimat ile alınan savunmasında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması yönünde ek savunmasının alındığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/03/2010 gün ve 2008/705 Esas – 2010/106 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilip 09/12/2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2010 gün ve 2011/13 Esas - 2011/689 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, “Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/03/2010 gün ve 2008/705 Esas – 2010/106 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilip 09/12/2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,