Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/961 K.2017/7021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/38-222 sayılı, hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilam ile Ordu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/663- 2011/324 sayılı, hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322 maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine,

"sanık hakkında Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2010 tarih ve 2010/38-222 sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca cezanın ifazından sonra denetmli sebestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın olay yeri inceleme raporuna göre kapı kilit yerlerinde zorlama izi olmayan ve sol arka camı 5 cm açık olan araç içerisinden hırsızlık yapması eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/38-22 sayılı, hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilam ile Ordu Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/663- 2011/324 sayılı, hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,