Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9709 K.2017/12255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın denetim süresi içinde 11.03.2011 tarihinde TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/666 Esas 2011/574 Karar sayılı ve 13.12.2011 tarihli ilamı ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 20.11.2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğu,

sanığın denetim süresi içinde işlediği hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede bu cezanın infaz edildiği, sanığın güncel adli sicil kaydı incelemesinde;

denetim süresi içinde 19.04.2011 tarihinde işlediği TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suç nedeniyle Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2015 gün ve 2014/1194 Esas 2015/211 Karar sayılı sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiş, sanığın müştekinin şantiye şefi olarak görevli olduğu Palmiye konakları inşaat alanından suça konu suntaları çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle hüküm kurulurken eylemin TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edildiği halde uygulama maddesinin TCK'nın 142/1 maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi