Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9917 K.2018/1486

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin 15.04.2014 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında, katılanın sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... müdafiinin ve katılanın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II-Sanık ... ve müdafii ile katılanın sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun ve TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin

iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.