KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/9992 E., 2015/12020 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2015/80495
- Mahkemesi
- Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/10/2013
- Numarası
- 2012/775 (E) ve 2013/425 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan mahkumiyetlerden, en ağırı olan Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2007 gün ve 366-325 sayılı ilamın esas alınması gerekirken üç ayrı ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;
Sanığın adli sicil kaydındaki Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2007 gün ve 366-325 sayılı ilamın tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,
Dosyadaki bilgi be belgelere göre, sanığın kullandığını beyan ettiği maddenin ele geçirilememiş olması, ayrıca Adli Tıp Kurumunun 28.11.2012 tarihli raporunda sanığın kan örneğinde yapılan uyutucu-uyuşturucu madde aranmasına ilişkin tahlil sonucunda pozitif bulguya rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/9992, K. 2015/12020, 10 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama