Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1007 K.2018/6869

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak 18.10.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz edilmeden 26.10.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın 29.08.2012 günü gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğinden dolayı infazın durdurulması ve temyiz hakkının geri verilmesi talebini içeren dilekçe verdiği, mahkemece 10.09.2012 günü ek kararla sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğundan bahisle talebin reddine karar verildiği ve bu ek kararın 11.10.2012 tarihinde sanığa tebliğ üzerine de sanığın 19.10.2012 tarihinde bu ek karara yönelik itiraz dilekçesi verdiği, her ne kadar sanık tarafından itiraz denilmişse de bu dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan incelemede;