Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10088 K.2016/13849

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 25/12/2013 gün ve 172-1247 E.-K. sayılı karar ile hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından dolayı mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmeyerek kesinleştiği, ancak aynı suçu işlediği belirtilen sanıklar ... ve...'ın temyizi üzerine Yargıtay 17. CD'nin 15/09/2015 gün ve 2015/22283-5951 E.-K. sayılı ilamı ile sanık... hakkında hırsızlık suçundan dolayı açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilirken, bu kararın sanık ...'a da sirayetine, sahtecilik suçu yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için ihbarda bulunulmasına karar verilmiş,

bunun üzerine 08/12/2015 gün ve 1931-1939 E.-K. sayılı karar ile sadece bozmanın sanık ...'a sirayetine şeklinde karar verilmiş olup, verilen bu kararın hüküm niteliğinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine, mahkemenin 18/02/2016 günlü ek kararı ile sanık hakkında ceza verilmediği gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın da sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;