Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10177 K.2018/14269

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, katılanların gerekçeli karar başlığında ‘’müşteki‘’ olarak gösterilmesi ve sanık hakkında atılı hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 23/04/2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 04/05/2014 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1-İş yerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, müştekinin beyanına göre, iş yerini 2 yıldır kullanmadığı, faaliyette olmadığını beyan etmesi karşısında, suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de ;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 6 ay hapis cezasının, eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması neticesinde sonuç cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayini,