Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10182 K.2018/13693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Müşteki beyanında, aracını 18.00 sıralarında park ettiğini, 24.12.2012 tarihli tutanağa göre sanığın araçla olay gecesi saat 04.06 sıralarında yakalandığı, olayda, UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 17.44'de başlayıp 06.23‘de bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti gerçekleştiği halde, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın müştekiye ait aracının direksiyon alt muhafazasını kırıp düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,