KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2016/10272 E., 2018/14964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... hakkında daha ağır cezayı içeren Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/12/2005 tarih ve 2005 /139 E- 2005/377 K. sayılı 30/04/2008 tarihinde kesinleşen 765 sayılı TCK’nın 313/1 maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/12/2005 tarih ve 2005 /139 E- 2005/377 K. sayılı 765 sayılı TCK’nın 512/1 maddesi uyarınca verilen 3 ay 20 gün hapis cezasının mükerrirliğe esas alınması,
aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı CGTİHK'nın 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.
Bu nedenle, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanıklar ... ve ... hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/10272, K. 2018/14964, 6 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama