Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10283 K.2019/3928

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...’un adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2001 tarih, 2001/7 E. ve 2001/401 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2005 tarih, 2005/555 E. ve 2005/854 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2001 tarih, 2001/7 E. ve 2001/401 K. sayılı kararına konu 36 yıl ağır hapis cezasının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,