Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10649 K.2016/14275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun geceden sayılan zaman diliminde müştekiye ait iş yerine girerek muhkem nitelikteki kasayı oksijen kaynağı makinesi ile açma ve eşyaları çalmaya teşebbüs etme biçiminde gerçekleşen eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61,522, 55/3,102/3, 104/2. maddeleri ile , 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/3,116/2-4,119/1-c,31/3,151/1,31/3,66/1-d, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 26.07.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar aynı Yasa'nın 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıl dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.03.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 04.05.2010 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 765 sayılı Yasa'nın 102/3,

104/2.maddelerinde öngörülen 15 yıl dava zamanaşımının 26.07.2001 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,