Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10764 K.2018/13283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... E Tipi Kapalı Cezaevinde başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 23/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dairemizin 15/04/2015 tarih, 2014/5512 – 2015/7790 sayılı bozma kararının sanık aleyhine olduğu nazara alınarak, sanığa bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan ve bozma kararına karşı savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında TCK'nın 142/2-d, 168/1 ve 62 maddeleri uyarınca hüküm kurulup bulunacak miktarın bozmadan önce verilen karardaki sonuç ceza olan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasından fazla olması halinde sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 güne indirilmesi suretiyle kazanılmış hakkın bu şekilde uygulanması gerekirken TCK'ınn 142/2-d maddesi uyarınca tayin olunan 6 yıl hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 4 yıla indirilip diğer indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuçta eksik ceza tayini