Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10875 K.2018/13873

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre sanığın, katılanın evinin etrafı demir parmaklıklarla çevrili bahçesinde bulunan kulübesinden köpeğini çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Katılanın aşamalardaki beyanlarında “köpeğin en son saat 23.00 sıralarında kulübesinde olduğunu, sabah saat 07.30 sıralarında kulübede olmadığını fark ettiğini” söylediğinin anlaşılması karşısında, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre kış saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.55 olduğunun, gece vaktinin saat 05.55'de bittiğinin anlaşılması karşısında, suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Katılanın çevrede yaptığı araştırmada köpeğin sanıkta olduğunu tespit etmesi üzerine, katılan ve görevlilerce sanığın evine gidildiğinde, sanığın evinin bahçesinde bulunan köpeği katılana teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, rızai bir iadeden bahsedilemeyeceği ve bu itibarla sanık hakkında TCK'nın 168/1, maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,