Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10885 K.2018/13122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Mahkemece her ne kadar, suça sürüklenen çocuğun anahtar ile suça konu arabayı çalıştırarak çaldığı kabul edilmiş ise de; olay yeri inceleme raporuna göre “ araç kontak anahtarı deliği içinde kırılmış metal parçası olduğu, direksiyon simidi altından sarkan kablo parçası olduğu, kontak anahtarı içine aracın anahtarının girmediği, anahtar yuvası içerisinde kırık metal parçasının olduğu ve araç içerisinde sağ ön koltuk üzerinde plastik sapı olan kırık tornavidanın olduğunun” belirtilmesi karşısında sanığın suça konu aracı düz kontak yaparak çaldığı, dolayısıyla eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

3- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nın 142/2-d maddesindeki cezanın alt sınırı 5 yıl olmasına rağmen 4 yıl hapis cezasına hükmolunması,