Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/10998 K.2018/13826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/11/2016 tarihli ve 2016/950 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı gözetilerek, TCK'nın 142/2-d, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

dosya kapsamına göre sanığın çaldığı araç ile 10 km gittikten sonra kaza yaptığı ve aracı terk ettiğinin anlaşıldığı olayda, sanık hakkında kullanma hırsızlığının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunan cezadan TCK'nın 146/1. maddesiyle indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.