Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11029 K.2018/15506

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-14/10/2011 tarihli kolluk tutanağında; suça sürüklenen çocukların müştekinin işyerinden çaldıkları sigara ve paranın bir kısmını soruşturma aşamasında iade ettiklerinin belirtilmesi, müşteki ...’un istinabe suretiyle alınan beyanında ise zararının karşılanmadığını,ancak suça sürüklenen çocukların babaları ile uzlaştığını beyan etmesi karşısında müştekiden, soruşturma aşamasında teslim edilenler dışında, zararının tam veya kısmi olarak giderilip giderilmediği ve ne zaman giderildiği sorularak, hüküm verilmeden önce karşılanması ve iadenin tam olduğunun anlaşılması halinde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

tüm zararın soruşturma aşamasında giderilmesi halinde TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması, iadenin kısmi olması durumunda ise kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından tayin olunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin (b) bendinde belirtilen suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “Suça sürüklenen çocuğun daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde yeterli kanaat oluşmadığından ” biçimindeki dosya içeriği ile uyuşmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocukların suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden,

suça sürüklenen çocukların “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Suça sürüklenen çocuğun mağdurun uğradığı zararı aynen iade,

suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermediği ve adli sicil kaydından daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde yeterli kanaat oluşmadığından" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,