Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11038 K.2018/13576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydında Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2014 tarihli, 2013/65 esas ve 2014/7 karar sayılı 11/03/2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle bina içerisinde işlenen hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Sanığın duruşmadaki ifadesinde çalmış olduğu viskinin fiyatının 50-60 TL olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça konu viskinin fiyatının suç tarihine göre değerinin araştırılıp hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması durumunda 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,