Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11054 K.2016/12450

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 14/03/2016 tarihli dilekçesi ile 25/06/2014 tarihli hükmü temyiz etmesi üzerine, mahkemenin 15/03/2016 tarihli ek kararın hüküm kısmında infazın durdurulması talebinin reddine demesine rağmen, kararın gerekçe kısmında sanığın temyiz isteminin de değerlendirildiği ve reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık tarafından 17/03/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin değerlendirilmesine ilişkin kararların temyizen inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olması nedeniyle bu ek karardan sonra verilen kararların hukuken yok hükmüne olduğu belirlenerek yapılan incelemede;