Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11265 K.2018/14436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre.

21.10.2014 tarihli Görüntü İnceleme Tutanağında kamera saatine göre saat 03.21'de suçun işlediğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun da eylemi gece gerçekleştirdiğini beyan ettiğinin anlaşılması ve ayrıca hırsızlık suçunun da gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin mahkemece kabul edilmesine karşın, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve şikayetçinin 14.11.2014 tarihli duruşmada cep telefonunun polisler tarafından teslim edildiğini 500-600 TL paranın da çalınmış olduğunu,

giderilmesini istediği herhangibir zarar talebinin olmadığını belirttiği ancak 17.11.2014 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin zararı karşıladıklarını beyan etmiş iseler de; bu iadenin gerçekleştirildiğine dair dosyada bir belge olmadığının anlaşılması nedeniyle bu husus araştırılıp şikayetçiden sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasının tartışılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 31/01/1997 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 17/11/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde ( her bir suça sürüklenen çocuk için 4.50 TL), yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de;

toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.