Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11599 K.2017/575

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ile;

hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının,

infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 23/04/2011 tarihli sorgusunda 23/12/2006 tarihinde Bayrampaşa cezaevine girdiğini beyan ettiği, mahkemenin de gerekçeli kararın da sanığın suç tarihinde cezaevinde bulunmadığını kabul ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin 3 nolu görüşe iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının istenilmemiş olması ve talimatla savunması alınan sanığa adli sicil kaydının okunmamış olması karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2006 tarih ve 2006/219-430 E-K sayılı kararı ile tayin olunan cezasının suç tarihinden sonra 12/09/2006 tarihinde kesinleştiği ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak, Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2005 tarih ve 2005/401 E-1123 Karar sayılı ilamı ile verilip 24/01/2006 tarihinde kesinleşen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,