Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11820 K.2017/1750

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın gündüz vakti kabul edilen zaman diliminde, müştekinin evinin muhkem olan penceresini sert bir cisimle zorlayarak ve zarar vererek açmak suretiyle içeri girdiği ve müştekiye ait 55.859,00-TL değerindeki eşyayı çaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri nazara alındığında,

dava zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 maddelerine göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 25/09/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,