Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11882 K.2017/3865

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların gündüz vakti gerçekleştirdikleri hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 06/03/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,