Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11900 K.2018/1818

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın şikayetçiye usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/1-4 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 10.11.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Suça sürüklenen çocuk olay günü sabaha karşı saat 4:00-5:00 sıralarında müştekiye ait eve girdiğini ifade ettiği ve suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05:57 olduğunun, gece vaktinin saat 04:57’den itibaren başladığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,