Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11968 K.2017/1748

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında müşteki ...'ya karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında müşteki ...'a karşı işlenen suçlar yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

gece vakti müştekinin işyerinin muhkem olan kepenk kilitlerini ve giriş kapı camını kırarak içeriye girerek muhtelif miktardaki sigara kartonları ve gıda malzemelerini çalan sanıkların eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1 maddelerine uyan suçu oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin 24.04.2008 olan karar tarihi ile inceleme tarihi arasında dolduğu,

ancak hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri gözetilmeden lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulması,