Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12122 K.2018/4752

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık müdafii tarafından 26/12/2008 tarihli temyiz dilekçesi ile karar temyiz edildikten sonra Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 14/04/2014 tarihli iade kararı uyarınca mahkemesince sanık ...'e gerekçeli hükmün tebliğ edildiği ve sanığın sunduğu 17/07/2014 tarihli dilekçesinde temyizden feragat ettiğini bildirmesi karşısında; dosyanın incelenmekisizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık ...’in diğer sanık ... ile birlikte 13/04/2004 günü saat 21.30 ila 14/04/2004 günü saat 08.45 arasında belirlenemeyen ve şüphe nedeniyle gündüz kabul edilen zaman diliminde katılan ...'ın işyerinin muhkem olan kapı kilidini sert cisimle zorlayarak ve zarar vererek açıp işyerine girdikten ve işyerindeki çelik kasayı da delerek kırdıktan sonra,

katılan ...'a ait cep telefonunu çalmaktan ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 14/04/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e,

67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olması,