Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12148 K.2018/4515

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılan ...'un evinden beş adet bilezik, bir adet künye, üç adet küçük altın, 700,00 TL para ve Nokia 3310 marka cep telefonunu çaldıkları iddiasıyla açılan davada, sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3, 522. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanıklar yararına olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanık ...'ın sorgusunun 06.11.2005 'de, diğer sanık ... 'ın sorgusunun ise 27.01.2007 'de yapıldığı nazara alındığında zamanaşımını kesen son işlem olan ...'ın sorgu tarihi olan 27.01.2007'den inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,