Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1252 K.2018/7473

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2011 tarihli 2010/25173 Esas – 2011/3899 Karar sayılı ilamı ile diğer yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddelerinin değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 23.11.2007 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan 5 ay 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca 3.500 TL adli para cezasına çevrilmesine ve 20 eşit taksitle taksitlendirilmesine karar verildiği, bozma kararı sonrasında sanık hakkında 5 ay 25 gün hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı,

sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlemesi nedeniyle verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının açıklandığı gözetildiğinde Niksar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.11.2007 tarihli 2007/231 Esas, 2007/308 sayılı kararına yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,