Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12551 K.2017/12419

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22/05/2009 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 23/06/2009 tarihinde kesinleşmesinin ardından, öngörülen denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun 29/12/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 02/03/2012 tarihinde açıklanan hükümdeki sonuç ceza 2.500,00 TL adli para cezası olarak belirlenmiş ise de, 31.10.2007 tarihli ilk hükümde TCK’nın 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62, 50/3 ve 52. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL olarak tayin olunan adli para cezasının aynı Kanun’un 51.maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve bu hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 6. Ceza Dairesinin 30.12.2008 tarihli ilamı ile CMK’nın 231/5-14.maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle diğer yönleri incelenmeksizin bozulması karşısında, her ne kadar adli para cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, bozma öncesindeki ertelemenin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendisini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,