Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13379 K.2018/7413

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının dilekçesinden sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat hükmünü, sanık müdafiinin ise sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen ret kararının temyize konu edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1 maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

b-TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Kanun koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,

c-Sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı halde TCK'nın 50/1-b maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesi,

d-10-11-13/02/2010 olan suç tarihinin karar başlığında 13/02/2010 olarak gösterilmesi,