Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13404 K.2018/13935

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti suça sürüklenen çocukların mağdurlar ile sahilde karşılaştıkları, suça sürüklenen çocukların mağdurlardan para ve telefon istedikleri ve mağdurların kendi iç dünyasında oluşan korkunun etkisi ile mağdur ...’nun cüzdanın içerisindeki 5 Euro parayı ve ... marka cep telefonunu, mağdur ... ,...’in 5,00 TL parasını, katılan ...’den 5,00 TL parayı ve ... marka cep telefonunu verdikleri, suça sürüklenen çocukların birlikte parayı ve telefonları alarak olay yerinden uzaklaşmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, suça sürüklenen çocukların,

katılan ile diğer mağdurların aşamalardaki beyanları,tüm deliller ve somut olayın oluş şekli, birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin yağma boyutuna ulaştığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak suça sürüklenen çocukların eyleminde yağma boyutuna ulaşan cebir ve tehdit bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin basit hırsızlık olarak nitelendiren mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük suça sürüklenen çocukların adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,