Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13507 K.2018/14630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2002 tarihli, 2002/122 Esas – 2002/378 Karar sayılı ilamındaki hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı Yasa'nın 58/6-7-8. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği; ancak, adli sicil kaydında yazılı olan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2009 tarihli ve 2009/337 Esas-2009/372 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılmasına,

"Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2009 tarihli ve 2009/337 Esas-2009/372 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,