Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13676 K.2018/15319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Kısa kararın açıklandığı 01/04/2014 tarihli duruşma devam ederken hüküm verilmeden önce SEGBİS bağlantısının sonlandırılması nedeniyle sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa 11/04/2014 tarihinde tebliği üzerine sanığın 14/04/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın istinabe mahkemesinde 11/12/2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde esas mahkemesinde ifade vermek istediğini, duruşmadan vareste tutulmak istemediğini beyan etmesi üzerine esas mahkemesince 14/01/2014 tarihli ilk celsede Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın SEGBİS yoluyla duruşmada hazır edildiği ve sanığın ifadesinde, susma hakkını kullandığını Adana'ya gelebilirse ifade vereceğini beyan ettiği, mahkemece kısa kararın açıklandığı 01/04/2014 tarihli duruşmaya sanık bizzat getirtilmeden yeniden SEGBİS yoluyla savunması alınmak istendiğinde sanığın ifadesinde,

Adana'ya getirtilmiyorsa savunma yapmayacağını, duruşmaya katılmak istemediğini beyan etmesi üzerine SEGBİS sisteminin sona erdirilerek sanığın yokluğunda karar verilmişse de; hüküm tarihinde farklı yargı çevresindeki Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığın duruşmalara SEGBİS yoluyla değil, bizzat hazır bulunarak katılmak istediğine dair talebi karşısında sanığın esas mahkemesinde hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanığın yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,